رحیم معینی کرمانشاهی

به انتظار نبودی ز انتظار چه دانی؟
تو بیقراری دلهای بیقرار، چه دانی؟
نه عاشقی که بسوزی، نه بیدلی که بسازی
تو مست باده نابی ، از این دو کار ، چه دانی؟
هنوز غنچه نشکفته ای به باغ وجودی
...تو روزگار گلی را که گشته خوار چه دانی؟
تو چون شکوفه خندان و من چو ابر بهاران
تو از گریستن ابر نو بهار چه دانی؟
چو روزگار بکام تو لحظه لحظه گذشته
ز نامرادی عشاق روزگار چه دانی؟
درون سینه نهانت کنم زدیده مردم
تو قدر این صدف ای در شاهوار، چه دانی؟
تو سربلند غروری و من خمیده قد
غم بیداد این چمن ای سرو باوقار چه دانی؟
تو خود عنان کش عقلی ودل بکس نسپاری
زمن که نیست ز خود هیچم اختیار، چه دانی؟
/ 0 نظر / 195 بازدید