ابوالحسن ورزی

 

         

 

نا زنینا   هنوز   می   بینم

که ترا  با  گذشته  پیوند  است

بهمان رشته ی گسسته ی عشق

دل  و جانت هنوز در بند است

 

از همان آتشی که سوخت مرا

سوز ها  در میان جان  داری

رنج  بیهوده  می بری که ز من

راز این  درد را  نهان  داری

 

از چه خواهی قرین  آ رامش

من   آشفته  ی   پریشان   را

چه کسی راه  بسته بر سیلاب

یا به زنجیر کرده  طوفان را ؟

 

آتشی در دل تو شعله ور است

گر به  ظاهر فتاده  از جوشی

بسته ای لب  بر آتش دل خویش

هم  چو  آتش فشان   خاموشی

 

من تو هردو از گذشته خویش

در  دل  خسته  درد ها  داریم

درد  هم را چگونه چاره  کنیم ؟

که  دو  صد درد بی دوا داریم

 

داروی درد  خود مخواه  از من

که  طبیب   دل  تو  بیمار است

چون  به  آزادی  دلت  کوشد ؟

درد مندی  که خود گرفتار است

 

ما  که  مست  خیال  دیروزیم

کی ز فردا ی خود خبر داریم ؟

سوی   آینده   می  رویم   ولی

چشم حسرت به پشت سر داریم

 

/ 0 نظر / 18 بازدید