حسین منزوی

 

 

در گوشه یی از این جهان ، امشب

 یک چشم می گرید برای من

 در گوشه یی دیگر

 یک چشم  می خند د ــ

 برای تو

 ***
در جایی از باغی

 یک دست با یک میخک سرخ

 در انتظار گیسوان توست

 و در همان باغ

 یک دست دیگر --تا بیفشاند

 به گور من

 

            متن کامل شعردر ادامه                                  


 

 

در گوشه یی از این جهان ، امشب

 یک چشم می گرید برای من

 در گوشه یی دیگر

 یک چشم  می خند د ــ

 برای تو

 ***
در جایی از باغی

 یک دست با یک میخک سرخ

 در انتظار گیسوان توست

 و در همان باغ

 یک دست دیگر --تا بیفشاند

 به گور من

 یاس سفید و زرد ، می چیند

 و هیچ کس از هیچ کس چیزی نمی پرسد

 که این چرا زرد ؟

 آن چرا سرخ ؟

 که آن چرا سوگ ؟

 این چرا سور ؟

 ***
آن کس که یک صبحانه ی شیرین

 با زندگان خورده است

 چیزی نمی داند

 و آن که یک عصرانه ی میخوش

 با رفتگان دندان زده

 چیزی نخواهد گفت

 شاید حقیقت

 تنها همین باشد

 تنها همین دستی که تابم داده

از گهواره            
تا
تابوت

 و یا همین سکَه

 که با دو روی عشق و مرگش

 تا جهان

 باقی است

روی هوا می چرخد و

 انگار با

 هر چرخ

 به سُخره می گیرد

 صد بار

 سیب سرخ اسحق را
 

 




حسین منزوی , گور من , میخک سرخ , گیسوان
[ ۱۳٩٤/٥/٢۱ ] [ ۱:۱٩ ‎ق.ظ ] [ بهزاد ]