مهدی سهیلی

 

 

زمن به ناز گذشتی، نه خنده ای،نه سلامی

سفرگزیدی ورفتی، نه نامه ای،نه پیامی 

 

شتابناک وهراسان پرنده وارپریدی 

نه گریه ای، نه وداعی، نه بوسه ای،نه کلامی

  

غریب وخسته تورا با نگاه بدرقه کردم

چو عاشقانِ پریشانِ نا رسیده به کامی

 

ز یاد من گذردرفتنت به وقت جدایی

چه رفتنی،چه شکوهی،چه غَمزه ای،چه خرامی

  

         متن کامل شعر در ادامه  


 

 

زمنبه ناز گذشتی، نه خنده ای،نه سلامی

سفرگزیدی ورفتی، نه نامه ای،نه پیامی

 

شتابناک وهراسان پرنده وارپریدی

نه گریه ای، نه وداعی، نه بوسه ای،نه کلامی

 

هراس در نگهت بودواضطراب به جانت

چنان قناری کوچک که اوفتاده به دامی

 

غریب وخسته تورا با نگاه بدرقه کردم

چو عاشقانِ پریشانِ نا رسیده به کامی

 

ز یاد من گذردرفتنت به وقت جدایی

چه رفتنی،چه شکوهی،چه غَمزه ای،چه خرامی

 

هزا دل بربایی، اگر لبی بگشایی

تو مهرِدر دلِ ابری تو ماهِ بر لب بامی

 

پرنده ای؟ نه،گلی؟ نه،ستاره ای؟ نه ولیکن ـ

به چشم من همه هستی،چه گویمت که کدامی؟!

 

 




مهدی سهیلی , چه رفتنی , دل ربا , غمزه
[ ۱۳٩٤/٥/٢٩ ] [ ۳:٥٧ ‎ق.ظ ] [ بهزاد ]