ابو تراب جلی

 

 

 

مدتی کِشمَکِش افتاد میان من  و دل

تا شد از پرده برون راز نهان من ودل

 

هرشبی من زبلای دل و دل از غم تو

 تا سحر گاه بلند است فغان من و دل

 

من و دل مدتی آواره ی گیتی بودیم  

آخر افتاد به چنگ تو عنان من ودل

 

جز تو ای عشق که از هر دو زبان با خبری  

کسی آگاه نباشد به زبان من و دل

 

           متن کامل شعردر ادامه


مدتی کِشمَکِش افتاد میان من  و دل

تا شد از پرده برون راز نهان من ودل

 

هرشبی من زبلای دل و دل از غم تو

 تا سحر گاه بلند است فغان من و دل

 

من و دل مدتی آواره ی گیتی بودیم  

آخر افتاد به چنگ تو عنان من ودل

 

جز تو ای عشق که از هر دو زبان با خبری  

کسی آگاه نباشد به زبان من و دل

 

دل به زلف تو گرفتار و من اندر پی او

میکشم ناله و خلقی نگران من و دل 

 

شانه بر زلف مزن دست بدار از شوخی

که بود بسته به این سلسله جان من و دل

 

جستجوئی بسر کوی بتان باید کرد  

 تا بجویند در آن خاک نشان من و دل

 

دلم از دست ببردی و جدائی کردی  

به توای دوست نه این بود گمان من ودل 

  

«جلی » آن روز که دلداده شدم دانستم

 نکشد هیچ کسی بارگران من و دل

 




[ شنبه ۱۳٩۳/٥/۱۸ ] [ ۱٠:٢۱ ‎ب.ظ ] [ بهزاد ]