محمد حسین شهریار

 

 

امشب ای ماه به درد دل من تسکینی

آخر ای ماه تو همدرد من مسکینی

 

کاهش جان تو من دارم و من می‌دانم

که تو از دوری خورشید چها می‌بینی

 

باغبان خار ندامت به جگر می‌شکند

برو ای گل که سزاوار همان گلچینی

 

نی محزون مگر از تربت فرهاد دمید

که کند شکوه ز هجران لب شیرینی

 

تو چنین خانه‌کن و دل شکن ای باد خزان

گر خود انصاف کنی مستحق نفرینی

 

  متن کامل شعر در ادامه                                         

 

    دکلمه : امیر نوری                                                 


دکلمه : امیر نوری                                                     

http://s1.picofile.com/file/7922979993/shahrir1.wav.html

 

 

امشب ای ماه به درد دل من تسکینی

آخر ای ماه تو همدرد من مسکینی

 

کاهش جان تو من دارم و من می‌دانم

که تو از دوری خورشید چها می‌بینی

 

تو هم ای بادیه پیمای محبت چون من

سر راحت ننهادی به سر بالینی

 

هر شب از حسرت ماهی من و یک دامن اشک

تو هم ای دامن مهتاب پر از پروینی

 

همه در چشمه‌ی مهتاب غم از دل شویند

امشب ای مه تو هم از طالع من غمگینی

 

من مگر طالع خود در تو توانم دیدن

که توام آینه‌ی بخت غبار آگینی

 

باغبان خار ندامت به جگر می‌شکند

برو ای گل که سزاوار همان گلچینی

 

نی محزون مگر از تربت فرهاد دمید

که کند شکوه ز هجران لب شیرینی

 

تو چنین خانه‌کن و دلشکن ای باد خزان

گر خود انصاف کنی مستحق نفرینی

کی بر این کلبه‌ی طوفان‌زده سر خواهی زد

ای پرستو که پیام‌آور فروردینی

 

شهریارا گر آئین محبت باشد

جاودان زی که به دنیای بهشت آئینی




[ چهارشنبه ۱۳٩٢/٦/۱۳ ] [ ۱٠:٠٠ ‎ب.ظ ] [ بهزاد ]