هما میر افشار

    

رفتی دلم شکستی ، این دل شکسته بهتر

پوسیده رشته عشق ، از هم گسسته بهتر

من انتقام دل  را هر گز نگیرم از تو

این رفته راه  نا حق ، در خون نشسته بهتر

در بزم باده  نوشان ای غافل از دل من

بستی دو چشم و  گفتم ، میخانه بسته بهتر

چون لاله های  خونین ریزد سر شگم امشب

بر گور عشق  دیرین ، گل دسته دسته بهتر

آیینه ایست  گویا این چهره ی غمینم

تا راز دل  ندانی ، در هم شکسته بهتر

فرسوده بند  الفت ، با صد گره نیرزد

پیمان سست و بیجا ، ای گل ، نبسته بهتر

گر یادگار باید از عشق خانه سوزی ...

داغی «هما» بسینه ، جانی که خسته بهتر

منبع : سایه عمر            http://sayehomr.persianblog.ir




[ شنبه ۱۳٩۱/۱/٢٦ ] [ ٩:۳٠ ‎ب.ظ ] [ بهزاد ]