تاريخ : ۱٤۱٠/٩/۳٠ | ۸:٢٥ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

          



تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 


                     

       دوش درحلقه ما قصه گیسوی تو بود      تادل شب سخن ازسلسله موی توبود

 

         من سرگشته هم از اهل سلامت بودم   دام  راهم  شکن طره  هندوی  تو بود 

 



تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠۱ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

                                 



تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠٠ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

بگذار بگریم من و بگذار بگریم

بگذار در این نیمه شب تار بگریم

 

در ماتم پژمردن گلهای امیدم

بگذار که چون ابر بگلزار بگریم

 

مرغ دل من پر زد و افتاد بدامش

بگذار بر این مرغ گرفتار بگریم


او رفت و امید دل من دور شد از من

بگذار که در دوری دلدار بگریم

متن کامل شعردرادامه                                        



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۱۱/٢۱ | ٢:٥۱ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

خانم ! اجازه هست که در قصّه ای جدید

تصمیم تان عوض شود و عاشقم شوید ؟ !

 

آخر تو هیچ وقت قدیمی نمی شوی

 مانند آرزوی خرید لباس عید

 

آخر تو . . . بگذریم ، چه تغییر می کند ؟

 اوضاع ما دو تا پس ازین مدّت مدید


هی نبض دستهای من آنروز می نشست

 هی پلک چشمهای من آنروز می پرید

 

متن کامل شعر در ادامه                                             



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۱۱/۱٦ | ٦:٤٤ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

قسم به دفتر شعرم، قسم به نون و قلم 

بیا که با تو زیادم، بیا که بی تو کمم

 

بیا که با تو رسیدم به معنیِ بودن 

بیا که بی تو وجودم گرفته رنگ عدم 

 

بیا که باغ دلم شوره‌ زاری از اشک است

بیا که خنده بروید، چقدر غصّه و غم؟

 

بیا بهار بیاور که بد زمستانی‌ ست 

بیا سپید شد این سرو و قامتش شد خم

 

متن کامل شعر در ادامه                                           

 



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۱۱/۱۳ | ٦:٥٦ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()


شب آرامی بود

می روم در ایوان ، تا بپرسم از خود ،

زندگی یعنی چه !؟

مادرم سینی چایی در دست  ،

گل لبخندی چید ، هدیه اش داد به من

خواهرم ، تکه نانی آورد ،

آمد آنجا ، لب پا شویه نشست ،

به هوای خبر از ماهی ها

دست ها کاسه نمود ،

چهره ای گرم در آن کاسه بریخت

و به لبخندی تزئینش کرد

هدیه اش داد ، به چشمان پذیرای دلم

پدرم دفتر شعری آورد ،

تکیه بر پشتی داد ، شعر زیبایی خواند ،

و مرا برد ، به آرامش زیبای یقین  

با خودم می گفتم :

       متن کامل شعر در ادامه                                          



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۱۱/۱٠ | ٩:٢٤ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

رقص آتش در دلم افتاده است 

 شعله ها در محفلم افتاده است

اندکی خوردم ، می نابم گرفت 

 روی با ِلشت خدا خوابم گرفت

 آتش از نی بود در جانم فتاد 

 جوشش می توی عرفانم فتاد

 شعله می سوزد اگر در من غم است 

 هر چه بودم سوخت اما نه کم است

 من کباب آتش دل می شوم 

 کیمیای حل مشکل می شوم

 

متن کامل شعر در ادامه                                              



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۱۱/٧ | ٢:٤٦ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 
 

 

 

بزن که سوز دل من به ساز میگوئی

 

ز ساز دل چه شنیدی که باز میگوئی

 

مگر چو باد وزیدی به زلف یار که باز

 

به گوش دل سخنی دلنواز میگوئی 

 

مگر حکایت پروانه میکنی با شمع

 

که شرح قصه به سوز و گداز میگوئی

 

کنون که راز دل ما ز پرده بیرون شد

 

بزن که در دل این پرده راز میگوئی 

 

متن کامل شعر در ادامه   



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۱٠/۳٠ | ۱٢:٢٠ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

به جستجوی تو،ای عشق، تا کجارفتم  

ز قله های مه آلود ، تا خدا رفتم

به یاد گمشده ی سال های کودکیم

به شهر خاطره ها و گذشته ها رفتم

هنوز قصه  ما بر سر زبان ها بود

ز هر طرف که گذشتم ، به هر کجا رفتم

ز جاده های شقایق ، ز کوچه ی گل سرخ

به جستجوی تو ، ای بوی آشنا رفتم

به شوق دیدن تو ، ای پرنده ی غمگین

هزار بار من این راه رفته را رفتم

گهی نشان تو را از ستاره پرسیدم

گهی بدان چمن سبز و دلگشا رفتم

بیا که بی تو غزل بر لبم نمی جوشد

چو قصه های قدیمی ز یادها رفتم



تاريخ : ۱۳٩٤/۱٠/٢٤ | ٦:٥٩ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

رفتی ولی کجا؟ تو به دل جا گرفته‌ ای 

دل جای توست گرچه دل از ما گرفته‌ ای

 

ترسم به عهد خویش نپایی و بشکنی

این دل که از منش به تمنا گرفته‌ ای

 

ای نخل من که برگ و برت شد ز دیگران

دانی کز آب دیده ی  من پا گرفته‌ ای؟

 

بگذار تا ببینمش اکنون که می ‌رود 

ای اشک از چه راه تماشا گرفته‌ ای؟

  

خارم به دل فرو مکن ای گل به نیشخند

اکنون که روی سینه ی او جا گرفته‌ ای

 

گفتی صبور باش به هجرانم «اطهری»

آخر تو صبر ازاین دل شیدا گرفته‌ ای

 



تاريخ : ۱۳٩٤/۱٠/٢٢ | ۱٢:۱۸ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

تو رفتی و نفس گرم عاشقان با من

ستاره سوختگا نند  مهربان با من


به یاد عشق تو تا من ترانه خوان گشتم

جهان و جمله جهان شد ترانه خوان با من


شرار شوق تو در دل نمی شود خاموش

هنوز یاد تو این یاد مهربان با من


دلم گرفت از این لحظه های تنهایی

ترحمی کن و بازآ، بیا ، بمان با من

 



متن کامل شعر در ادامه                                                



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۱٠/۱۸ | ۱:٥۸ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

در عکس هایت نقشی از لبخندهایت نیست

در برف ها می رقصی اما رد پایت نیست

 

پا می گذاری بر زمین محتاط و آهسته

مثل مِهی... انگار روی خاک جایت نیست

 

آواز می خوانی... یقین دارم که می خوانی!

در شهر اما هیچ حرفی از صدایت نیست

 

حتی برای من نمی رقصی نمی خوانی!

(درد دل است اینها که می گویم شکایت نیست!)

این روزها افسوس هایم را نهایت نیست!...

 

      متن کامل شعر در ادامه



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۱٠/٩ | ٥:۱٢ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.