تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

                     

       دوش درحلقه ما قصه گیسوی تو بود      تادل شب سخن ازسلسله موی توبود

 

         من سرگشته هم از اهل سلامت بودم   دام  راهم  شکن طره  هندوی  تو بود 

 



تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠۱ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

                                  



تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠٠ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

      
    

 

                           

                           حالی است حالم نگفتنی                                        

                      امروز سیمین دیگرم

              گویی که خورشید پیش ازین                    

                                               هرگز نتابیده سرم                      

                      *****                                     

                             تا مرگ راهی نمانده است                         

                                  در این خیالم که دست را                   

                             فردا چو از گِل نمی توان           

                                            امروز از دل برآورم       

                             نیلوفرِچند ساعتم          

            ای دوست،دریاب فرصتم

   فردای پژمردنم چه سود              

                     امروز اگر نیستی برم؟    

   خوش بر سرم گام می نهی           

              غافل که در کام خوشترم! 

 

 متن کامل شعر در ادامه                                           .



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/٥/٢٩ | ۱٠:٠٦ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

بر ماسه ها نوشتم:

                 - دریای هستی من          

                           از عشق توست سرشار           

                                                   این را به یاد بسپار!                    

××××××

بر ماسه ها نوشتی :

       - ای همزبان دیرین،

                     این آرزوی پاکی ست،

                      اما به باد بسپار!

××××××

خیزاب تیزبالی

                                        ناز و نیاز مارا

                    می شست و پاک می کرد

                  بر باد رفتنی را

                          می برد ،خاک می کرد!

××××××

دریا،ترانه خوان ، مست

سر بر کرانه میزد.

        و آن آتش نهفته،

                                                در ما زبانه می زد!



تاريخ : ۱۳٩۳/٥/٢٧ | ٦:٠٢ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

از بس نیامدی

من پای پنجره ، یک خانه ساختم

در انتظار تو ،

آویختم نگاه خودم را ز چشم خیس

از بَر شدم تمام خشت و گِل ، کوچه ی تو را

از بس که من شمرده ام این لحظه های سخت

باور تو می کنی

من هر چه آن دعا ، که بلد بوده ، خوانده ام ؟

نذری نبوده ، نکردم برای تو

من خسته نیستم

من عهد انتظار تو بستم ، به جان و دل

زیبا ترین دقایق من ، انتظار توست

اما عزیز دل

تو خسته نیستی

از بس نیامدی ؟؟



تاريخ : ۱۳٩۳/٥/٢۳ | ٦:۳۸ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

به قناری گفتم

چه کسی حرف دل ما به تو گفت؟

از کجا میدانی

که به این زیبایی

و به این آسانی 

از دل عاشق ما می خوانی 



تاريخ : ۱۳٩۳/٥/٢٠ | ۱:٢٧ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

مدتی کِشمَکِش افتاد میان من  و دل

تا شد از پرده برون راز نهان من ودل

 

هرشبی من زبلای دل و دل از غم تو

 تا سحر گاه بلند است فغان من و دل

 

من و دل مدتی آواره ی گیتی بودیم  

آخر افتاد به چنگ تو عنان من ودل

 

جز تو ای عشق که از هر دو زبان با خبری  

کسی آگاه نباشد به زبان من و دل

 

           متن کامل شعردر ادامه



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/٥/۱۸ | ۱٠:٢۱ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

خبر این است که من نیز کمی بد شده ام

 اعتراف این که :                               

        در این شیوه

                                       سرآمد شده ام

                                                         ***          

پدرم خواست که فرزند مطیعی بشوم

شعر پیدا شد و من آنچه نباید شده ام

 

عشق برخاست که شاعرتر از آنم بکند

که همان لحظه ی دیدار تو، شاید شده ام

   شعر و عشق                                   

                                           این سو آن سوی صراط اند          

                                               که من

چشم را بسته و از واهمه اش رد شده ام

   مدعی نیستم                                  

اما :             

                        هنری بهتر از این؟

که همانی که کسی حدس نمی زد شده ام! 

  

               متن کامل شعر در ادامه              



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/٥/۱٦ | ۱٠:٥٢ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

بعد از تو و آن واقعه ی  سختْ نفس گیر

تو رفتی و من ماندم و سنگینی تقدیر

 

یک عمر نشستم که تو را سیر ببینم

از پشت همان پنجره ی  بسته ی دلگیر

 

یک عمر تو را گریه نکردم که نگردی

با قطره ای از چشم من خسته سرازیر

 

از بخت خود آخر چه بگویم، چه بگویم

من تشنه ی  دیدار و تو از دیدن من سیر

 

آن پنجرة غمزده را باز کن و باش

دلواپس این بخت جوان گرچه کمی دیر

 

بگذار دلی تازه کند کوچه ی تنها

با خستگی پای دو تا رهگذر پیر

 



تاريخ : ۱۳٩۳/٥/۱٤ | ۱۱:۳٢ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

دیدی!

دیدی شبی در حرف و حدیث مبهم بی‌فردا گُمَت کردم
دیدی در آن دقایقِ دیر باورِ پُر گریه گُمَت کردم
دیدی آب آمد و از سَرِ دریا گذشت و تو نیامدی!

********

راستی هیچ می‌دانی من در غیبت پُر سوالِ تو
چقدر ترانه سرودم
چقدر ستاره نشاندم
چقدر نامه نوشتم که حتی یکی خط ساده هم به مقصد نرسید؟!
رسید، اما وقتی
که دیگر هیچ کسی در خاموشیِ خانه
خوابِ بازآمدنِ مسافرِ خویش را نمی‌دید.

 

        متن کامل شعر در ادامه

       دکلمه زنده یاد خسرو شکیبایی

 



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/٥/۱٠ | ۱۱:٢٩ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

  

پریشب نامه ات را (( نامه بر )) داد

سراسر نامه از عشقت خبر داد

 

ز روح نامه ی تو جان گرفتم

جوابم دادی و سامان گرفتم

 

تو در مهر و صفا هنگامه کردی

عجب لطفی به من در نامه کردی

  

شبی روی تو را در خواب دیدم

گشودم دیده و مهتاب دیدم

  

سفر کردی به اقلیم جدایی

که از چنگش نمی یابم رهایی

 

 

هزاران روز را کردم شماره

به امیدی که بر گردی دوباره

  

            متن کامل شعر در ادامه

 



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/٥/٩ | ٧:٢٦ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

کاش آن آینه ای بودم من

که به هر صبح تو را می دیدم

می کشیدم ، همه اندام تو را در آغوش

سرِو اندام تو با آن همه پیچ

                                         آن همه تاب

آنگه از باغ تنت می چیدم

گل صد بوسه ی ناب



تاريخ : ۱۳٩۳/٥/٢ | ٤:٠٩ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

بر باد رفت در غم و حسرت جوانیم

بی آرزو چه سود دگر زندگانیم

 

موی سپید بر سر من تاخت ای دریغ

پیچید روزگار کفن بر جوانیم

 

گاهی به سوی مسجد و گاهی به میکده

ای عشق دربدر به کجا میکشانیم

 

چون شمع در سکوت شبستان انزوا

بگداخت جان ز حسرت بی همزبانیم

 

متن کامل شعر درادامه                                            

 

     برگرفته از: سایه عمر    http://sayehomr.persianblog.ir          



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/٤/٢٦ | ۱٠:٤٩ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

       

الهی سینه ای ده آتش افروز

در آن سینه، دلی و آن دل همه سوز

 

هر آن دل را که سوزی نیست دل نیست

دل افسرده غیر از آب و گل نیست

 

دلم پر شعله گردان ، سینه پر دود

زبانم کن به گفتن آتش آلود

 

کرامت کن درونی درد پرورد

دلی دروی درون درد و برون درد

  

       مناجات وحشی بافقی :باصدایامیرنوری                                         

            متن کامل شعر در ادامه                                                                                                                              

                                                                                                                                                                                             



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/٤/٢٠ | ۱۱:٤٦ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

من از نهایت شب حرف می زنم

من از نهایت تاریکی

و از نهایت شب حرف می زنم

 

اگر به خانه ی من آمدی برای من ای مهربان چراغ بیار

و یک دریچه که از آن

به ازدحام کوچه ی خوشبخت بنگرم



تاريخ : ۱۳٩۳/۳/٢٩ | ٤:٢٩ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.