مناسبت ها، حمیدمصدق، فریدون مشیری، محمد حسین شهریار، مهدی سهیلی، کیوان شاهبداغ خان، هوشنگ ابتهاج، سیمین بهبهانی، قیصر امین پور، رهی معیری، فروغ فرخزاد، عاشقانه 5، حافظ، سهراب سپهری، فاضل نظری، حسین منزوی، محمد علی بهمنی، عماد خراسانی، شیخ اجل سعدی، وقت مرگ، ابوالحسن ورزی، هما میر افشار، مهدی اخوان ثالث، مجتبی کاشانی، نادنادرپور، جعفر سرخی، هلالی جغتایی، بهمن محمدزاده، طهماسب قلیخان کرمانشاهی، فریدون مشیری، علی اشتری، سید علی صالحی، سهیل محمودی، احمد شاملو، محمدرضا عبدالملکیان، نظامی، پژمان بختیاری، معینی کرمانشاهی، اشک من آنچه می شمردی بود، غصه ی من هر آنچه خوردی بود، دکلمه زنده یاد خسرو شکیبایی، بهادر یگانه، دکتر محمود رضا اکرامی فر، شب عاشقان بی دل چه شب دراز باشد، جای دهید امشبم مسجدیان تا سحر، مکن هرگز فراموشم، علی اصغر واقدی، ز باغ آسمان نیلگون صاف و مهتابی، رازاین حلقه زر، سعید بیابانکی، وحشی بافقی، ژاله اصفهانی، مهرداد اوستا، صادق سرمد، عاشقان عیدتان مبارک، فریدون توللی، شاید این جمعه بیاید، ، امام رضا، کارو، علیرضا قربانی، حزین لاهیجی، یا حسین، اهل کاشانم، مهدی فرجی، ایرج دهقان، خواننده :داریوش، دکلمه شعر با صدای احمد شاملو، علی اطهری کرمانی، پیام همتی، بلم آرام چون قویی سبکبار، عاشقانه 2، به ازدحام کوچه ی خوشبخت بنگرم، عشق آن‌ چه می‌برید غنیمت حلالتان، نیّت به روشنایی چشم شما خوش است، مثل نیلوفر و ناز، بی گمان سنگدل است آن که روا می دارد، دیگر تمام شد همه چیز از برای من، عکسی به یادگار به من داد و نامه ای، آیا شود که باز بگیری سراغ دل، هرگز این قصه ندانست کسی، مدتی بود که دیگر با من، گریه سر دادم در دامن او، بیا و ببین در خیال من، فالِ نخوانده ی تو، ترسم نشوی با خبر از حال دل من، ای کاش سرم بر سر زانوی تو باشد، اشکم ولی بپای عزیزان چکیده ام، موی سپید را فلکم رایگان نداد، این رشته را به نقد جوانی خریده ام، مادر گناه زندگیم را به من ببخش، هرگز نخواستم که ترا سرزنش کنم، هر شب که در به روی من آهسته وا کنی، مگیر جز دل من آشیانه ای دیگر، که ماند از من وعشقت نشانه ای شعر و موسیقی - قصه گیسو

          



تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

                     

       دوش درحلقه ما قصه گیسوی تو بود      تادل شب سخن ازسلسله موی توبود

 

         من سرگشته هم از اهل سلامت بودم   دام  راهم  شکن طره  هندوی  تو بود 

 



تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠۱ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

                                  



تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠٠ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

به شوق آنکه به سوی تو نامه ای بفرستم -

شبی سیاه چو زلف تو تا سپیده نشستم

چو رفتم آنکه کنم نامه را به نام تو آغاز -

نداد گریه مجالم ، فتاد خامه ز دستم

*****
میان گریه ، نوشتم که: ای ستاره بختم! -

بر آسمان وفا ، خیره ماندم و ند میدی

در آرزوی محبت ، امید دل به تو بستم

چه آرزو؟ چه محبت؟ کدام دل؟ چه امیدی؟

*****
هنوز خانه ی من بوی عطر زلف تو دارد

هنوز از همه سو، بانگ نرم پای تو آید

نوای گرم پریچهرگان چو بشنوم از دور-

میان آنهمه در گوش من صدای تو آید

متن کامل شعر در ادامه                                                



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/۱٠ | ۱۱:۳٧ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

      

 

به نام عشق که زیباترین سر آغاز است

هنوز شیشه ی عطرغزل درش باز است

  

جهان تمام شد و ماهپاره های زمین

هنوز هم که هنوز است کارشان ناز است

  

هزار پند به گوشم پدر فشرد و نگفت

که عشق حادثه ای خانمان بر انداز است

  

متن کامل عشق در ادامه                                                 

 



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/۸ | ۸:۱٧ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

دلم همیشه به شوق تو حال دریا داشت

گهی سکوت و گهی اضطراب و غوغا داشت

 

نگاهِ گرمِ  من  از  اتش  تمنایت

                         زبان خشک جگرتشنگان صحرا  داشت

 

چه جذبه ای بود در آن چشمان سحر انگیز؟

                      که از جهان و جهان دوستان مرا واداشت                       

 

در آن زمان که ستودم تو را به زیبایی

دو چشم شوخ تو کی عاشقان رسوا داشت

        متن کامل شعر در ادامه 



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/٥ | ٩:۳٢ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

  فقط بیست وهفت روز

        از من بزرگ تر است ـــ اما

       همه را مشتاقِ خودش کرده

              درخت ها می گویند:              

                               تو اگر بیست وهفت  روز هم                      

   از او بزرگ تر بودی   

          باز او را انتخاب می کردیم   

                  پرنده ها هم همین را می گویند      

  ماهی ها هم....       

ملالی نیست!

                                   بهار که خودش می داند .                                                              



تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/۱ | ٢:٥۱ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

ستاره دیده فروبست و آرمید بیا
شراب نور به رگ های شب دوید بیا


ز بس به دامن شب اشک انتظارم ریخت
گل سپیده شکفت و سحر دمید بیا


ز بس نشستم و با شب حدیث غم گفتم
ز غصّه رنگ من و رنگ شب پرید بیا


به وقت مرگم اگر تازه می کنی دیدار
بهوش باش که هنگام آن رسید بیا


 متن کامل شعر در ادامه                                               



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱٠/٢٩ | ۱٠:۱٤ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

  چه غریب ماندی ای دل ! نه غمی ، نه غمگساری

نه به انتظار یاری ، نه ز یار انتظاری

 

غم اگر به کوه گویم بگریزد و بریزد

که دگر بدین گرانی نتوان کشید باری

 

دل من ! چه حیف بودی که چنین ز کار ماندی

چه هنر به کار بندم که نماند وقت کاری

 

چو به زندگان نبخشی تو گناه زندگانی

بگذار تا بمیرد به بر تو زنده واری

 

سر بی پناه پیری به کنار گیر و بگذر

که به غیر مرگ دیگر نگشایدت کناری

      متن کامل شعر در ادامه



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱٠/٢٤ | ۱٠:۳۳ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

عجب آشفتــه ام ، سامان مـن چیست؟

بگو یارب کنون درمان من چیست؟


مــرا عشق آتشی در جـان نهادست

چه می داند کسی در جان من چیست؟


در ایـــن ره گر نــه سر گردان عشقم

سرشک لــعل سر گردان من چیست؟


مــرا ساقــــی دمـادم جام می داد

اگر مــــستی کنم تاوان مـن چیست؟


دلـــم یــغمای آن زلفـست ، گـر نه

همـــه شب نـاله و افغان من چیست؟


خــــداوندا تـو دانی درد ( سرخی )

بگو یارب کنون درمان من چیست؟



تاريخ : ۱۳٩۳/۱٠/۱٢ | ۱۱:٠٠ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

دیدم او را آه بعد از بیست سال

گفتم  :این خود اوست ؟ یا نه ؛ دیگری ست


چیزکی از او در او بود و نبود

گفتم : این زن اوست ؟ یعنی آن پری ست ؟

 **** 

هر دو تن دزدیده و حیران نگاه

سوی هم کردیم وحیران تر شدیم

هر دو شاید با گذشت روزگار

در کف باد خزان پَر پَر شدیم

 

**** 

ازفروشنده کتابی را خرید

بعد از آن آهنگ رفتن ساز کرد

خواست تا بیرون رود بی اعتنا

دست من در را برایش باز کرد

**** 

عمرمن بود او که از پیشم گذشت

رفت و در انبوه مردم گم شد او

بازهم مضمون شعری تازه گشت

بازهم افسانه ی مردم شد او



تاريخ : ۱۳٩۳/۱٠/٤ | ۱۱:۱٧ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

یک دل که سهم من از روزگار بود

از من ، تو برده ای

اینک تو ای دو دل

من نیز بى دلم

برخیز مهربان،

که تو را چشم در رهم



تاريخ : ۱۳٩۳/۱٠/٢ | ٧:۳٥ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

تو...تو با من چه کرده ای  که از یادم نمی روی؟!

دیر امدی... درست!

 پرستار پروانه و ارغوان بوده ای، درست !

مراقب خوانا ترین ترانه از هق هق گریه بوده ای، درست ‍!

رازدار آواز اهل باران بوده ای، درست !

خواهر غمگین ترین خاطرات دریا بوده ای، درست !

اما از من و این اندوه پرسینه بی خبر، چرا؟

 

گزیدهای از نشانی ششم                                                                



تاريخ : ۱۳٩۳/٩/٥ | ۱٠:۳۱ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

  

 

مادری بود  و  دختر  و  پسری

پسرک  از  می  محبت  مست

 

دختر  از    غصه ی  پدر  مسلول

پدرش  تازه  رفته  بود  از دست 

  

یک شب آهسته با  کنایه  طبیب

گفت با مادر  این نخواهد  رست

  

ماه  دیگر  که  از  سموم  خزان 

برگها را   بود  به  خاک  نشست 

  

صبری ای باغبان  که  برگ امید 

خواهد از شاخه ی حیات، گُسست

  

پسر این   حال  را  مگر  دریافت

بنگر  اینجا  چه  مایه رقّت  است

 

صبح  فردا  دو دست کوچک  طفل

برگها    را  به  شاخه ها  می بست  

 



تاريخ : ۱۳٩۳/۸/٢۸ | ٤:٤٥ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

عمری گذشت و عشق تو از یاد من نرفت

 دل ، همزبانی ازغم تو خوب تر نداشت

 این درد جانگداز زمن روی برنتافت

 وین رنج دلنواز زمن دست برنداشت

 

 تنها و نامراد در این سال های سخت

 من بودم و نوای دل بینوای من

 دردا که بعد از آن همه امید و اشتیاق

 دیر آشنا دل تو ، نشد آشنای من

  

 امروز این تویی که به یاد گذشته ها

 در چشم رنجدیده من می کنی نگاه

 چشم گناهکار تو گوید که :« آن زمان

 نشناختم صفای تورا » – آه ازین گناه ! 

متن کامل شعر در ادامه                                                  



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۸/٢٢ | ۱٢:۳۱ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

       منظومه ظهر روز دهم  «قیصر امین پور»

 

کربلا آن روز غوغا بود

عشق، تنها بود!

*****

شور محشر بود

نوبت یک یار دیگر بود

باز میدان از خودش پرسید :

"نوبت جولان اسب کیست ؟"

دشت ، ساکت بود

از میان آسمان خیمه های دوست

ناگهان رعدی گران برخاست

این صدای اوست !

این صدای آشنای اوست !

این صدا از ماست !

این صدای زاده ی زهراست :

"هست آیا یاوری مارا ؟"

 

متن کامل شعر در ادامه                                      



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۸/٢٠ | ۱۱:٠۱ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.