تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

                     

       دوش درحلقه ما قصه گیسوی تو بود      تادل شب سخن ازسلسله موی توبود

 

         من سرگشته هم از اهل سلامت بودم   دام  راهم  شکن طره  هندوی  تو بود 

 



تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠۱ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

                                  



تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠٠ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

        دارد دیر می شود               

پنجره ها را که بسته ای

در را که قفل کرده ای  

دیگر دلواپس چه هستی؟

       شیر ابر را که نمی توانی ببندی

            کنتور رعد را که نمی توانی قطع کنی

بیا برویم !                   

هیچ اتفاقی نخواهد افتاد      

   این خانه واژه های نسوزی دارد

    تو باز خواهی گشت              

   و همسایه ها                     

      مهربان تر خواهند شد

چندان که فکر می کنی        

دیوارتان

                     من بوده ام



تاريخ : ۱۳٩٤/۳/۳ | ٤:٤۱ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

ای دل ز من بریده، ز یادم نمی روی


وی پا ز من کشیده، ز یادم نمی روی



ای رفته از برابر چشمم به کوی غیر


اشکم بدیده دیده، ز یادم نمی روی



ای ساده دل کبوترِ از باز بی خبر


وز دست من پریده، ز یادم نمی روی



آن چشم را به رویِ چه کس باز می کنی؟


ای آهوی رمیده، ز یادم نمی روی

 

 
متن کامل شعر در ادامه                              



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۳/۱ | ۸:۱۸ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

 

ای عاشقان عهد کهن

نفرینتان به جان من

                  ـ او را رها کنید

 نفرین اگر به دامن او گیرد

ترسم خدا نکرده بمیرد

 از ما دوتن به یکی اکتفا کنید

  او را رها کنید
 



تاريخ : ۱۳٩٤/٢/۳٠ | ۳:٢٥ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

ای بر دلم ز هر مژه ات نیشتر، مرو

گر خون نمی کنی به دلم بیشتر، مرو

 

من از خدای خود به دعا خواستم ترا

امشب تو نیز بهر خدا، تا سحر مرو

 

داری خبر، کز آمدنت رفته ام ز خویش

تا من به خود نیامده ام بی خبر مرو

 

ای سنگ دل که سخت مهیای رفتنی

این ناله ها اگر نبود بی اثر، مرو

 

شوق من از شتاب تو افزون بود ولیک

کو جرأتی که با تو بگویم  دگر مرو؟

 

متن کامل شعر در ادامه                                            



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/٢٤ | ٩:٤٠ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جهان یک قطره از دریای عشقست

فلک یک سبزه از صحرای عشقست

 

ز کار عشق بهتر پیشه ای نیست

به از سودای عشق اندیشه ای نیست

 

اسیر عشق آزادی نخواهد

گر از غم جان دهد شادی نخواهد

 

زیان و سود عالم سر به سر هیچ

همین عشقست در عالم ، دگر هیچ

 

محبت گر چه شور انگیز باشد

غم و دردش نشاط آمیز باشد

 

متن کامل شعر در ادامه                                                             

 



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/٢۳ | ۱٠:٢٤ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

خاطراتی که از هم نداریم

کجای تقدیرمان گم شده اند
که تو هم پیدایشان نمی کنی؟
 
کِی می خواهی قرار بگذاری
 
تا با هم، دنبالِ خاطراتمان بگردیم؟



تاريخ : ۱۳٩٤/٢/۱٧ | ٦:۳٢ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

همه روی زمین را در غمت از گریه تر کردم    

 

غنیمت بود پیش از گریه هر خاکی به سر کردم    

 

 

ندانم کی بهاران رفت و کی فصل خزان آمد    

 

همان گل بود در گلشن که من سر زیر پر کردم   

    

 

ز شبهای دراز هجر او از من چه میپرسی؟

 

به عمر خویش همچون شمع یک شب را سحر کردم      

 

 

 

 متن کامل شعر در ادامه                                                        



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/۱٦ | ٦:۳۸ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

منتظرش بودم..

برای آخرین شعر این کتاب

این اتفاق چرا نمی افتد؟!

منتظرش می ما نم

تا اولین شعر کتاب بعد



تاريخ : ۱۳٩٤/٢/۱٥ | ۸:٢۱ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

مادر!ـ مرو برای خدا پیش ما بمان

 از ما جدا مشو

 بر قطره های تلخ سرشکم نگاه کن

 بنگر به دست کوچک لرزان طفل خویش

از قصه های طلاق و جدایی سخن مگو

 از پیش ما مرو

 از ما جدا مشو .


بابا ! شکسته شیون من در گلوی من

در پیکرم ، حکومت بیم است و اضطراب

بنگر به خواهرم  ـ

کاین طفل خردسال ـ

می لرزد از هراس ـ

می ترسد از طلاق ـ

متن کامل شعر در ادامه                                       



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/۱۳ | ٦:۳٥ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

        

 

گذشت آن که تو سرخیل دلبران بودی

 

خدای عشق من و شاه دختران بودی

 

 

گذ شت آن که ز درگاه خویش می راندی

 

مرا به تلخی و شیرین دیگران بودی

 

 

هنوز عکس تو بامن سخن کند ز آن روز

 

که شمع انجمن ماه  منظران بودی

 

 

به روی خوب تو پیری ستم نمود آری

 

به حکم آن که تو نیز از ستم گران بودی


                                              متن کامل شعر در ادامه



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/۱۱ | ۱٠:٥٤ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

ما را دل از کشاکش دنیا شکسته است

این کشتی از تلاطم دریا شکسته است

 

تنها ننالم از غمِ ایام  و جور یار

باشد مرا دلی که ز صد جا شکسته است

 

این حسرتم کُشد که ز مرغان گلشنت

بال منِ فلک زده تنها شکسته است

 

از آنچه پیش دوست بود در خور نثار

تنها مرا دلی بود اما شکسته است

 

یک دل به سینه دارم و یک شهر دلستان

بازار من ز گرمی سودا شکسته است

 

متن کامل شعر در ادامه                                           



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/٩ | ۸:٤٧ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

افتاده به شهریم که ویرانه ندارد

یک شهر غریبیم و یکی خانه ندارد

 

جایی نه که گیرد دل دیوانه قراری

ویران شود آن شهر که ویرانه ندارد

 

گه گوشه ی آبادی و گه کنج خرابی

آسوده کسی کو دل دیوانه ندارد

       متن کامل شعر در ادامه

       نقاشی اثر استاد مسعود سالمی



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/۸ | ٦:۱۸ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

جفا و جور تو باید کشید من که کشیدم 

طمع زوصل تو باید برید من که بریدم

  

ز پا  برای  تو  باید  فتاد  من که  فتادم

بسر به کوی تو باید دوید من که دویدم

  

به سینه داغ تو باید نهاد من که نهادم

بدیده نقش تو باید کشید من که کشیدم

 

به دل هوای تو باید نهفت من که نهفتم  

به جان بلای تو باید خرید من که خریدم

 

زدل برای تو باید گذشت من که گذشتم 

به جان برای تو باید رسید من که رسیدم

 



تاريخ : ۱۳٩٤/٢/٦ | ۳:٢٧ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

نگهش سوی دگر بود و نگاهش کردم

دیده روشن به صفای رخ ماهش کردم

 

تا برم ره  به دلِ آن گل خندان چو نسیم

گاه و بیگاه ، گذر بر سر راهش کردم

 

همچو ان تشنه که راهش بزند موج سراب

اشتباه از نگه گاه  به گاهش کردم

 

دیدمش گرم سخن دوش چو در صحبت غیر

غیرتم کشت ولی خوب نگاهش کردم

 

  متن کامل در ادامه                                                                     

 



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/٢/۳ | ۸:٥۳ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

باران گریه  کوفتن آغاز کرده بود

 بر شیشه های پنجره ی دیدگان تو

برخاستی که حلقه کنی دست خویش را

 بر گرد گردنم 

اما دلم به گفتن حرفی رضا نداد 

تا پرسم : این تویی و ، تو گویی که : این منم

یک لحظه بی اشاره و یک لحظه بی سخن  

با هم گریستیم  

 یک لحظه در کنار هم و بی خبر ز هم

ماندیم و زیستیم 

 

متن کامل شعر در ادامه                                                    

 



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۱/۳۱ | ٩:۱٢ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 


 

 

باز امشب جلوه بخش بزم مستانم چو شمع !

در میان سوز و ساز خویش خندانم چو شمع !

 

رقص مرگ است اینکه می پیچم بخود از تاب درد !

کس چه میداند که میسوزد تن و جانم چو شمع ! 

 

اشک گرم و آه سرد و روی زرد و سوز دل !

حاصل عشقند و من این نکته میدانم چو شمع !

 

با خیالش با نگاهش با فراقش با غمش !

گاه گریان٬گاه سوزان٬گاه لرزانم چو شمع !

 متن کامل شعر درادامه                                                              



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۱/٢٧ | ۱٠:۳٥ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

تو و با لاله رویان ، گل ز شاخ عیش چیدن ها

من و چون غنچه از دست تو، پیراهن دریدن ها

 

من و از طعنه ی اغیار، چون بلبل فغان کردن

تو و در د ا من هر خار، چون گل آ رمیدن ها

 

من و پیوند مهر از جا ن برید ن در تمنا یت

تو و از مهربا نان ، رشته ی الفت  بریدن ها

 

من و همچون غبار از ناتوانی، ره نشین گشتن

تو و همچون صبا، بر خاک من دامن کشیدن ها

 

به من بفروش ناز ای تازه گل، چندان که میخواهی

که  تا جان و د لی دارم من ، و نا زت خرید ن ها

 

ا گر غیر از حد یث  یا ر و جز دیدار ا و باشد ،

چه حاصل جز ندامت ، از شنید ن ها و د ید ن ها

 



تاريخ : ۱۳٩٤/۱/٢٤ | ۸:٤٢ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.