تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

                     

       دوش درحلقه ما قصه گیسوی تو بود      تادل شب سخن ازسلسله موی توبود

 

         من سرگشته هم از اهل سلامت بودم   دام  راهم  شکن طره  هندوی  تو بود 

 



تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠۱ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

                                  



تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠٠ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

دلم همیشه به شوق تو حال دریا داشت

گهی سکوت و گهی اضطراب و غوغا داشت

 

نگاهِ گرمِ  من  از  اتش  تمنایت

                         زبان خشک جگرتشنگان صحرا  داشت

 

چه جذبه ای بود در آن چشمان سحر انگیز؟

                      که از جهان و جهان دوستان مرا واداشت                       

 

در آن زمان که ستودم تو را به زیبایی

دو چشم شوخ تو کی عاشقان رسوا داشت

        متن کامل شعر در ادامه 



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/٥ | ٩:۳٢ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

  فقط بیست وهفت روز

        از من بزرگ تر است ـــ اما

       همه را مشتاقِ خودش کرده

              درخت ها می گویند:              

                               تو اگر بیست وهفت  روز هم                      

   از او بزرگ تر بودی   

          باز او را انتخاب می کردیم   

                  پرنده ها هم همین را می گویند      

  ماهی ها هم....       

ملالی نیست!

                                   بهار که خودش می داند .                                                              



تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/۱ | ٢:٥۱ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

ستاره دیده فروبست و آرمید بیا
شراب نور به رگ های شب دوید بیا


ز بس به دامن شب اشک انتظارم ریخت
گل سپیده شکفت و سحر دمید بیا


ز بس نشستم و با شب حدیث غم گفتم
ز غصّه رنگ من و رنگ شب پرید بیا


به وقت مرگم اگر تازه می کنی دیدار
بهوش باش که هنگام آن رسید بیا


 متن کامل شعر در ادامه                                               



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱٠/٢٩ | ۱٠:۱٤ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

  چه غریب ماندی ای دل ! نه غمی ، نه غمگساری

نه به انتظار یاری ، نه ز یار انتظاری

 

غم اگر به کوه گویم بگریزد و بریزد

که دگر بدین گرانی نتوان کشید باری

 

دل من ! چه حیف بودی که چنین ز کار ماندی

چه هنر به کار بندم که نماند وقت کاری

 

چو به زندگان نبخشی تو گناه زندگانی

بگذار تا بمیرد به بر تو زنده واری

 

سر بی پناه پیری به کنار گیر و بگذر

که به غیر مرگ دیگر نگشایدت کناری

      متن کامل شعر در ادامه



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱٠/٢٤ | ۱٠:۳۳ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

عجب آشفتــه ام ، سامان مـن چیست؟

بگو یارب کنون درمان من چیست؟


مــرا عشق آتشی در جـان نهادست

چه می داند کسی در جان من چیست؟


در ایـــن ره گر نــه سر گردان عشقم

سرشک لــعل سر گردان من چیست؟


مــرا ساقــــی دمـادم جام می داد

اگر مــــستی کنم تاوان مـن چیست؟


دلـــم یــغمای آن زلفـست ، گـر نه

همـــه شب نـاله و افغان من چیست؟


خــــداوندا تـو دانی درد ( سرخی )

بگو یارب کنون درمان من چیست؟



تاريخ : ۱۳٩۳/۱٠/۱٢ | ۱۱:٠٠ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

دیدم او را آه بعد از بیست سال

گفتم  :این خود اوست ؟ یا نه ؛ دیگری ست


چیزکی از او در او بود و نبود

گفتم : این زن اوست ؟ یعنی آن پری ست ؟

 **** 

هر دو تن دزدیده و حیران نگاه

سوی هم کردیم وحیران تر شدیم

هر دو شاید با گذشت روزگار

در کف باد خزان پَر پَر شدیم

 

**** 

ازفروشنده کتابی را خرید

بعد از آن آهنگ رفتن ساز کرد

خواست تا بیرون رود بی اعتنا

دست من در را برایش باز کرد

**** 

عمرمن بود او که از پیشم گذشت

رفت و در انبوه مردم گم شد او

بازهم مضمون شعری تازه گشت

بازهم افسانه ی مردم شد او



تاريخ : ۱۳٩۳/۱٠/٤ | ۱۱:۱٧ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

یک دل که سهم من از روزگار بود

از من ، تو برده ای

اینک تو ای دو دل

من نیز بى دلم

برخیز مهربان،

که تو را چشم در رهم



تاريخ : ۱۳٩۳/۱٠/٢ | ٧:۳٥ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

تو...تو با من چه کرده ای  که از یادم نمی روی؟!

دیر امدی... درست!

 پرستار پروانه و ارغوان بوده ای، درست !

مراقب خوانا ترین ترانه از هق هق گریه بوده ای، درست ‍!

رازدار آواز اهل باران بوده ای، درست !

خواهر غمگین ترین خاطرات دریا بوده ای، درست !

اما از من و این اندوه پرسینه بی خبر، چرا؟

 

گزیدهای از نشانی ششم                                                                



تاريخ : ۱۳٩۳/٩/٥ | ۱٠:۳۱ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

  

 

مادری بود  و  دختر  و  پسری

پسرک  از  می  محبت  مست

 

دختر  از    غصه ی  پدر  مسلول

پدرش  تازه  رفته  بود  از دست 

  

یک شب آهسته با  کنایه  طبیب

گفت با مادر  این نخواهد  رست

  

ماه  دیگر  که  از  سموم  خزان 

برگها را   بود  به  خاک  نشست 

  

صبری ای باغبان  که  برگ امید 

خواهد از شاخه ی حیات، گُسست

  

پسر این   حال  را  مگر  دریافت

بنگر  اینجا  چه  مایه رقّت  است

 

صبح  فردا  دو دست کوچک  طفل

برگها    را  به  شاخه ها  می بست  

 



تاريخ : ۱۳٩۳/۸/٢۸ | ٤:٤٥ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

عمری گذشت و عشق تو از یاد من نرفت

 دل ، همزبانی ازغم تو خوب تر نداشت

 این درد جانگداز زمن روی برنتافت

 وین رنج دلنواز زمن دست برنداشت

 

 تنها و نامراد در این سال های سخت

 من بودم و نوای دل بینوای من

 دردا که بعد از آن همه امید و اشتیاق

 دیر آشنا دل تو ، نشد آشنای من

  

 امروز این تویی که به یاد گذشته ها

 در چشم رنجدیده من می کنی نگاه

 چشم گناهکار تو گوید که :« آن زمان

 نشناختم صفای تورا » – آه ازین گناه ! 

متن کامل شعر در ادامه                                                  



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۸/٢٢ | ۱٢:۳۱ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

       منظومه ظهر روز دهم  «قیصر امین پور»

 

کربلا آن روز غوغا بود

عشق، تنها بود!

*****

شور محشر بود

نوبت یک یار دیگر بود

باز میدان از خودش پرسید :

"نوبت جولان اسب کیست ؟"

دشت ، ساکت بود

از میان آسمان خیمه های دوست

ناگهان رعدی گران برخاست

این صدای اوست !

این صدای آشنای اوست !

این صدا از ماست !

این صدای زاده ی زهراست :

"هست آیا یاوری مارا ؟"

 

متن کامل شعر در ادامه                                      



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۸/٢٠ | ۱۱:٠۱ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

شیعیان دیگر هوای نینوا دارد حسین

روی دل با کاروان کربلا دارد حسین 

 

از حریم کعبه ی جدش به اشکی شست دست

مروه پشت سر نهاد، اما صفا دارد حسین

 

می برد در کربلا هفتاد و دو ذبح عظیم

بیش ازین ها حرمت کوی منا دارد حسین 

 

پیش رو راه دیار نیستی، کافیش نیست

اشک و آه عالمی هم در قفا دارد حسین 

 

بسکه محمل ها رود منزل به منزل با شتاب

کس نمی داند عروسی یا عزا دارد حسین


 متن کامل شعر در ادامه                                                     

          دکلمه شعر با صدای زنده یاد استاد شهریار                            



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۸/٢٠ | ٤:٠٦ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

     

من تورا برای شعر بر نمی گزینم        

شعر

مرا برای تو برگزیده است

در هشیاری به سراغت نمی آیم

هر باراز سوزش انگشتانم

در می یابم

که بازنام تورا ، می نوشته ام



تاريخ : ۱۳٩۳/٧/٢۸ | ۱۱:٠۸ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.