تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

                     

       دوش درحلقه ما قصه گیسوی تو بود      تادل شب سخن ازسلسله موی توبود

 

         من سرگشته هم از اهل سلامت بودم   دام  راهم  شکن طره  هندوی  تو بود 

 



تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠۱ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

                                  



تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠٠ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

   

نقش او در دل چه زیبا می نشست

  سنگ دل  آیینه ی ما  را  شکست


 آینه  صد پاره  شد در پای  دوست

 باز در هر پاره عکس  روی اوست


  آینه  در عشق  بازی  صادق   است

 آینه یک دل نه ، صد دل عاشق است


 سال  ها   ایینه   بی   تصویر  ماند

 آه  کا ین  بی  روشنایی  دیر  ماند


 ای  غریب  افتا ده ی  برگشته  روز

 کار  دارد  با  تو  این  هجران  هنوز

 
اشک ها خواهد هنوز از دیده ریخت

  تارها  از جان  و دل  خواهد  گسیخت


متن کامل در ادامه                                                         



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱٢/٧ | ۳:٠٤ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

برو ای دوست برو

برو ای دختر پالان محبت بر دوش!

دیده بر دیده ی من مفکن و نازم مفروش!

من دگر سیرم ... سیر!

به خدا سیرم از این عشق دوپهلوی تو پست!

تف بر آن دامن پستی که تو را پروردست!

                                                                                                         

کم بگو جاه تو کو؟ مال تو کو؟. برده زر!

کهنه رقاصه ی وحشی صفت زنگی خر!

گر طلا نیست مرا . تخم طلا!..مردم من!

زا ده ی رنجم و پرورده دامان شرف!

آتش سینه ی صدها تن دلسرد م من!

دل من چون دل تو، صحنه دلقک ها نیست!

دیده ام مسخره ی خنده چشمک ها نیست!

      متن کامل در ادامه



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱٢/٤ | ۱۱:٤٢ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

دو باره دختری امشب به خواب دیده مرا

که از زبان غزل های من   شنیده مرا

 

و با هزار دلیل از دلش که پرسیده

به این نتیجه رسیده که بر گزیده مرا

  

تمام خوابش را کرده است نقاشی

کنار خود لب یک باغچه کشیده مرا

  

جواب نامه او چیست؟ اگر آری ست

چه طعم میدهد این میوه رسیده مرا؟

 

 

متن کامل شعر در ادامه                                             



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/٢٩ | ۱۱:٤٤ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

مرا ندیده  برفتی ، ند یده ا م بگرفتی

 برو برو که گرفتار خود ند یده برفتی

 

 بیا که با همه دوری،دل ازتو وانگرفتم

 برو که با همه یاری مرا ند یده گرفتی

 

 به عرش رفت فغا نم چورفتن توشنفتم

 تو فارغی که  برفتی  فغان من نشنفتی

 

 به د وستی تو نازم که ا ز د یا ر محبت

 غریب وار سفر کردی و به دوست نگفتی

 

 

متن کامل شعر در ادامه                                             



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/٢٦ | ۱٠:۱٤ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

نه !

کاری به کار عشق ندارم !

من هیچ چیز و هیچ کسی را

دیگر

در این زمانه دوست ندارم

انگار

این روزگار چشم ندارد من و تو را

یک روز

خوشحال و بی ملال ببیند

زیرا

متن کامل شعز در ادامه                                                           



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/٢۳ | ۱۱:٤٠ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

                     

 

                     خوبِ من! حیف است حال خوبمان را بد کنیم

         را ه  رود جا ری احسا سما ن را  سد  کنیم            

 

عشق، در هر حالتی خوب است؛ خوبِ خوبِ خوب 

پس  نبا ید با «اگر»  یا  «شاید»  آن را بد  کنیم

 

دل به دریا می‌زنم من. دل به دریا می‌زنی؟

تا  تو توکّل بر هر آ نچه  پیش می‌ آ ید کنیم

 

جای حسرت خوردن و ماندن، بیا راهی شویم

 پا یمان را  نذ ر را ه و قسمتِ  مقصد  کنیم

 

  متن کامل شعز در ادامه                                                           



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/٢٢ | ۱٢:٤۱ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

    

به  مجنون  گفت  روزی  عیب  جویی

 که   پیدا   کن  به  از   لیلی   نکو یی


که لیلی گرچه در چشم تو حوری است

  به هر جزوی  ز حسن او قصوری است   


ز حرف  عیب  جو مجنون  بر  آ شفت

 در  آن  آشفتگی   خندان  شد  و  گفت


اگر   د ر   دیده  ی   مجنون    نشینی

 به    غیر   از   خوبی    لیلی   نبینی

 

متن کامل شعر در ادامه                                                    



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/۱٩ | ٩:۳۱ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

نام تو را نمی دانم.

               آری،

                           اما می دانم

گل ها اگر که         

                 نام تو را         

                             می دانستند،

نسل بهار از این سان

رو سوی انقراض،

                       نمیرفت.



تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/۱٧ | ۳:٤٦ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

         

   

دیشب پی وداع ، درین باغ و این چمن

ا و بود و من که جان وتن من فدای ا و

آ نجا کنا ر برکه به دا مان آ ن درخت

تا نیمه شب به دا من من بود جا ی ا و

 


مه  د ر میا ن ابر ، شنا ور به د لبری

ما هر دو محو چهره ی عشق آشنای ا و

شد موج  زن نوا ی غم انگیز مرغ  حق

د ر باغ  و د ر سکوت پر از کبریای ا و

 

متن کامل شعر در ادامه                                             



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/۱٦ | ۱٢:۱٩ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

             

 

رفتم ، مرا ببخش و مگو او وفا نداشت

راهی بجز گریز برایم نمانده بود

این عشق آتشین پر از درد بی امید

در وادی گناه و جنونم کشانده بود

 

رفتم که داغ بوسه ی  پر حسرت تو را

با اشکهای دیده ز لب شستشو دهم

رفتم که نا تمام بمانم در این سرود

رفتم که با نگفته  به خود آبرو دهم

متن کامل شعر در ادامه                                          



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/۱٥ | ٦:٤٦ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

چون شمع نیمه جان ، به هوای تو سوختیم

 با  گریه  ساختیم  و  به  پای  تو  سوختیم

 

اشکی  که  ریختیم  به  یاد  تو   ریختیم

عمری  که  سوختیم ، برای  تو  سوختیم


پروانه سوخت  یک شب  و آسودِ جان او

ما  عمر ها  ، ز داغ  جفای  تو  سوختیم


دیشب  که  یار،  انجمن  افروز  غیر  بود

ای  شمع ،  تا  سپیده  به  جای تو  سوختیم


کوتاه  کن  حکایت  شب های  غم ،  رهی

کز  برق  آه   و  سوز  نوای  تو  سوختیم



تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/۱۳ | ۱٠:٤۸ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

از ناز چه می خندی،‌ بر دیده که می گرید

این دیده زمانی نیز ، خندیده  که می گرید


چون دیده ترا سر مست ، از باده ی اغیاری

در خون خود از غیرت ، غلتیده که می گرید


تنها نه از این مردم ، صد روی و ریا دیده است

از مردمک خود هم بد دیده ، که می گرید


لب نیک و بد دنیا نا خوانده ، که می خندد

چشم آخر هر کاری، پاییده که می گرید


صد داغ نهان دارد، این سینه که می سوزد

صد گونه بلا دیده است ، این دیده که می گرید

 



تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/۱۱ | ۱٠:٤٦ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

به شوق آنکه به سوی تو نامه ای بفرستم -

شبی سیاه چو زلف تو تا سپیده نشستم

چو رفتم آنکه کنم نامه را به نام تو آغاز -

نداد گریه مجالم ، فتاد خامه ز دستم

*****
میان گریه ، نوشتم که: ای ستاره بختم! -

بر آسمان وفا ، خیره ماندم و ند میدی

در آرزوی محبت ، امید دل به تو بستم

چه آرزو؟ چه محبت؟ کدام دل؟ چه امیدی؟

*****
هنوز خانه ی من بوی عطر زلف تو دارد

هنوز از همه سو، بانگ نرم پای تو آید

نوای گرم پریچهرگان چو بشنوم از دور-

میان آنهمه در گوش من صدای تو آید

متن کامل شعر در ادامه                                                



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱۱/۱٠ | ۱۱:۳٧ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.
http://www.andersoneight.com/external/magpierss/scripts/magpie_debug.php?url=http://ghesegisoo.persianblog.ir//feed/