تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

                     

       دوش درحلقه ما قصه گیسوی تو بود      تادل شب سخن ازسلسله موی توبود

 

         من سرگشته هم از اهل سلامت بودم   دام  راهم  شکن طره  هندوی  تو بود 

 



تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠۱ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

                                  



تاريخ : ۱٤٠٠/۱/۱ | ۱:٠٠ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 


 

 

باز امشب جلوه بخش بزم مستانم چو شمع !

در میان سوز و ساز خویش خندانم چو شمع !

 

رقص مرگ است اینکه می پیچم بخود از تاب درد !

کس چه میداند که میسوزد تن و جانم چو شمع ! 

 

اشک گرم و آه سرد و روی زرد و سوز دل !

حاصل عشقند و من این نکته میدانم چو شمع !

 

با خیالش با نگاهش با فراقش با غمش !

گاه گریان٬گاه سوزان٬گاه لرزانم چو شمع !

 متن کامل شعر درادامه                                                              



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۱/٢٧ | ۱٠:۳٥ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

تو و با لاله رویان ، گل ز شاخ عیش چیدن ها

من و چون غنچه از دست تو، پیراهن دریدن ها

 

من و از طعنه ی اغیار، چون بلبل فغان کردن

تو و در د ا من هر خار، چون گل آ رمیدن ها

 

من و پیوند مهر از جا ن برید ن در تمنا یت

تو و از مهربا نان ، رشته ی الفت  بریدن ها

 

من و همچون غبار از ناتوانی، ره نشین گشتن

تو و همچون صبا، بر خاک من دامن کشیدن ها

 

به من بفروش ناز ای تازه گل، چندان که میخواهی

که  تا جان و د لی دارم من ، و نا زت خرید ن ها

 

ا گر غیر از حد یث  یا ر و جز دیدار ا و باشد ،

چه حاصل جز ندامت ، از شنید ن ها و د ید ن ها

 



تاريخ : ۱۳٩٤/۱/٢٤ | ۸:٤٢ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

نوزده سال مثل برق گذ شت

نوزده سال از نیامد نت

کوچه مشتاق گام هایت ماند

خانه چشم انتظار در زدنت

 

مثل این که همین پریشب بود

آمدی با پسرعموها یت

خنده هایت درست یاد م هست

بس که آشفته بود موهایت

 

         متن کامل شعر در ادامه 



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۱/۱٩ | ٢:٥٥ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 
 

دور از تو ای امید دل نا امید من!

گیرم به دست، دست کدامین امید را؟

در خنده های گرم کدامین لبان نوش

یابم فروغ خنده ی صبح سپید را؟

با من بگو، بگو که جدا از تو سر کنم

در گوش دل، سرود کدامین نوید را؟

 

دور از تو ای قرارِ دلِ دل شکستگان! 

ساز شکسته ام که نیاید ز من فغان

  

 متن کامل شعر در ادامه                                                 



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۱/۱٧ | ۳:٥۸ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

گفته بودم که تو را

من ، به خدا بسپارم

من از این می ترسم

نکند تحفه دعا ،

این سپردن به خدا

پیش او ، از تو ، شکایت باشد ؟

 

ای رها کرده تو آیین وفا

راستی پیش خدا

پاسخی بابت بشکستن دل ،

خواهی داشت ؟


حاصل جور تو را

من نگفتم به خدا

در دل خسته ی من بود ،

خودش می دانست

 



تاريخ : ۱۳٩٤/۱/۱٥ | ٦:۱٠ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

بر باد رفت در غم و حسرت جوانیم

بی  آرزو چه سود  دگر زند گا نیم

 

موی سپید بر سر من تاخت ای دریغ

پیچید  روز گار کفن  بر  جوا نیم

 

گاهی به سوی مسجد و گاهی به میکده

ای  عشق  د ربدر  به کجا  میکشا نیم

 

از زندگی ملولم و در خویشتن اسیر

ای مرگ همتی که ز خود وارها نیم

        متن کامل شعر در ادامه



تاريخ : ۱۳٩٤/۱/۱٤ | ۱٠:۳٠ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

عشق پرواز بلندی است مرا پر بدهید 

به من اندیشه ی از مرز فراتر بدهید

من به دنبال دل گمشده ای می گردم

یک پریدن  به من از بال کبوتر بدهید


عشق اگر خواست ، نصیحت به شما گوش کنید 

تن برازنده او نیست به او سر بدهید
 

متن کامل شعر در ادامه                                           



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٤/۱/۱٢ | ۱٢:٠۳ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 
 

 

 بانوی لحظه ی تحویل سال هام ،

بانوی از تو مُحّول همه ی حال هام ،
بانوی مه گرفته ،
بانوی ماه ،
بانوی در شب تنهایی ام پناه ،
بانوی با تو شبم ، روز می شود ،

بانوی کودکی ام ،عاشق تو بود ،
بانوی چارشنبه های پُر از انفجار و دود ،
بانوی - من همیشه تو را خواب دیده ام -
بانوی مثل تو هرگز ندیده ام ،

بانوی شعرهای من از تو شکوفه داد ،

بانوی بوی تو اُفتاده دست باد ،

بانو !
بهار من تویی ...
.                                  



تاريخ : ۱۳٩۳/۱٢/٢٧ | ٩:۱۸ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

نامه ام را به من باز ده- وای …!

آنچه در او نوشتم، فریب است:

کی مرا عشقی و آتشی هست؟

 کی مرا از محبت نصیب است؟

****
نامه ام را به من بازده – وای…!

آن چه خواندی به نسیان سپارش:

گفتمت:"دوست دارم"؟ - ندارم!

این دروغ است... باور مدارش!

****
من که صدبار با خویش گفتم:

درد بی عشقیم جاودانی ست.

پیکر سرد بی آرزویم

 گور تاریک عشق و جوانی ست.

 

متن کامل شعر در ادامه                                            



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱٢/٢۱ | ٤:٤٤ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

                                                                             

تو کیستی، که من این گونه ، بی تو بی تابم؟

شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم .

تو چیستی، که من از موج هر تبسم تو

بسان قایق، سرگشته، روی گردابم!
*****
 من از کجا سر راه تو آمدم ناگاه!

چه کرد با دل من آن نگاه شیرین،  آه!

مدام پیش نگاهی، مدام پیش نگاه!
 

متن کامل شعر در ادامه                                          



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱٢/۱٩ | ٢:٠۱ ‎ق.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

گویی هر آنچه درد و بلا آ فریده اند

تنها  به خا طر دل  ما آ فریده ا ند

 

رخسار دلکش و لب میگون و چشم مست

بهر  فریب  خلق ، چه ها  آ فرید ه ا ند

 

ای دلبران! به خویش بنازید کز نخست

ما  را نیا زمند شما  آ فرید ه ا ند

 

متن کامل شعر در ادامه                                                      



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱٢/۱۸ | ۳:٢٥ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

خواهم زخدایم که به دلخواه بمیرم

یعنی که تو را بینم و آنگاه بمیرم

 

ای عشق زجان من دل خسته چه خواهی ؟

بگذار که با این غم جان کاه  بمیرم

 

آن به که در این وادی پر پیچ و خم عمر

گمراه به سر برده و گمراه بمیرم

 

متن کامل شعر در ادامه                                           

 



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱٢/۱٤ | ٩:۱٠ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()

 

 

 

بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب،

که باغ ها همه بیدار و بارور گردند.

بخوان، دوباره بخوان، تا کبوتران سپید

به آشیا نه ی خونین دوباره برگرد ند ..

 

بخوان به نام گل سرخ، در رواق سکوت،

که موج و اوج طنینش ز دشت ها گذرد؛

پیام روشن باران،

زبام نیلی شب،

که رهگذار نسیمش به هر کرانه برد ..

 

متن کامل شعر در ادامه                                                       



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩۳/۱٢/۱٢ | ۱٠:٠٤ ‎ب.ظ | نویسنده : بهزاد | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.